Uwaga nie jest czymś, co dziecko może po prostu „włączyć” z własnej woli. Jej poziom się wyczerpuje, a uzupełnia się ona poprzez organizm. Największy wpływ na ten proces mają dwie rzeczy. Pierwszą z nich jest ruch krzyżowo-boczny: każdy ruch, w którym kończyna przekracza linię środkową ciała (np. prawa ręka do lewego kolana). Obie półkule mózgu muszą koordynować swoje działania za pośrednictwem ciała modzelowatego, a to wyzwanie wydaje się pobudzać te same układy, które odpowiadają za koncentrację i samokontrolę.

Drugą kwestią jest bodźce związane z motoryką dużą i propriocepcją — ruch angażujący duże grupy mięśniowe, oparty na zasadzie „push-pull”, który wskazuje niespokojnemu ciału, gdzie się znajduje w przestrzeni, i zazwyczaj je uspokaja.

Badania wskazują na coś nieco zaskakującego: wzorzec ruchowy. W jednym z badań przeprowadzonych wśród nastolatków, 10 minut ćwiczeń koordynacyjnych, wykonywanych obustronnie poprawiła koncentrację w większym stopniu niż sesja bez elementów koordynacyjnych o tej samej intensywności — to właśnie wymagania koordynacyjne były źródłem korzyści, a nie sam wysiłek. Badanie przeprowadzone w klasie z udziałem 11- i 12-latków wykazało to samo, tyle że z innej perspektywy: przerwy wypełnione ćwiczeniami angażującymi umysł poprawę koncentracji uwagi i szybkości przetwarzania informacji, podczas gdy zwykły bieg nie przyniósł żadnych wymiernych korzyści.

A więc: skoki z rozkrokiem spalają energię, ale marsz z krzyżowym pełzaniem zazwyczaj pozwala odzyskać uwagę. Bardziej szczegółowo omawiamy to w naszym przewodniku po ćwiczenia pobudzające aktywność mózgu dla dzieci.

Te ćwiczenia relaksacyjne nie wymagają żadnego sprzętu ani miejsca większego niż dywanik.

Dla większości dzieci odpowiedni jest czas trwający od jednej do pięciu minut — wystarczająco długi, by zmienić stan skupienia, a jednocześnie na tyle krótki, by powrót do zadania nie był osobną walką. Krótkie przerwy na odpoczynek dla mózgu sprawdzają się lepiej niż długie, ponieważ nie stają się one głównym punktem dnia.

Jeśli chodzi o częstotliwość: częściej, niż wydaje się to konieczne. Co 20–30 minut skupionej pracy to rozsądne tempo dla dzieci w wieku szkolnym, a w przypadku młodszych dzieci przerwy powinny być częstsze. Sygnałem, na który należy zwracać uwagę, nie jest zegar — jest nim niepokój.

Dwuminutowa przerwa, którą robisz codziennie, przynosi więcej korzyści niż cała sesja, którą próbujesz wykonać dwa razy, a potem porzucasz. Włącz przerwy do momentów, które już są częścią Twojego dnia — po szkole, przed odrabianiem lekcji, przed kolacją.

Właśnie to wbudowaliśmy w nasz Program stymulacji mózgu dla dzieci: krótkie ćwiczenia ruchowe, które wykonujecie razem, dostosowane do wieku dziecka i do tego, co w danej chwili sprawia mu największą trudność.

Listy są łatwe do przeczytania, ale trudno je zacząć.

Nawiązaliśmy współpracę z Jamesem, który przez tydzień realizował nasz program dla dzieci wraz ze swoim dziewięcioletnim synem Everettem, a do zabaw dołączyło też jego dwoje starszych dzieci. To, co uznał za przydatne, to nie pojedyncze ćwiczenie — chodziło o wspólne wykonywanie ćwiczeń, zamiast wyświetlać każdą osobę na osobnym ekranie.

Jeśli nigdy wcześniej nie robiłeś czegoś takiego, zacznij od jednego ruchu, a nie od całego zestawu ćwiczeń. Stań razem z dzieckiem, dotknij prawą ręką lewego kolana, a potem lewą ręką prawego kolana i policzcie razem dwadzieścia dotknięć. To wszystko — zajmuje to około jednej minuty, nie potrzeba żadnego sprzętu, nie trzeba się przygotowywać ani niczego sprawdzać.

Następnie powiąż to z chwilą, którą już masz zaplanowaną, żeby nie było to kolejną rzeczą do zapamiętania — może to być po prostu te pięć minut przed odrabianiem zadań domowych. Zrób to razem z nimi zamiast wydawać polecenia z progu; to właśnie wspólne uczestnictwo w tym wydarzeniu decyduje w największym stopniu o jego sukcesie.

Wykonuj takie ćwiczenia codziennie przez kilka tygodni, a jeśli chcesz zapoznać się z szerszym zestawem ćwiczeń, zajrzyj do naszego przewodnika po przerwy na odpoczynek dla dzieci.

Przerwy ruchowe są skuteczne nie dlatego, że którekolwiek z ćwiczeń ma magiczne działanie, ale dlatego, że mózg dziecka otrzymuje powtarzający się sygnał, że może ponownie skupić uwagę poprzez ciało.